Hayatı ciddiye alamamak bayanlar beyler bundan böyle okuyan her kimse,benim şöyle bi sorunum var ki hayatı ciddiye alamıyorum,bildiğin geyik muhabbetiyle dönen bi hayatım var,bana soracak olursanız hayatımdan memnunum oysa çevremde bu konuyla ilgili çok duvarlara çarptım ve malumunuz nasır tuttumPsikolojik veya kişilik problemim olabilir mi diycem alt ancak birçok birey buna bağlıycak şayet ancak şöyle bir felsefe yaparsak normalliğin normunu belirleyenin kim olduğu da emin olmadığı için belirlenmiş bi şıtandart da yok bu konuda ve kendimi sorunlu saymıyorumSadece kendimi başka insanların gözünden görmek istediğim için böyle bi soru sorma ihtiyacı hissettim,malumunuz insan günümüzde dertleşecek dost bulmakta fazla zorlanıyor,kısacası fazla yalnızım ve sevgiye şefkate ihtiyacım var,bu da fazla dramatize oldu lakin içimdeki doluluğu boşaltmak için abuk subuk dahi olsa böyle bi yazı kaleme alma ihtiyacı hissettim,kaldı fakat hayatta rastlantılara inanmam her sonucun bir süreci;her sürecin de bir sonucu vardır ve hiçbir şey de nedensiz değildir,hepinizi cani gönülden kucaklar yanaklarınızdan mıncıraraktan satırlarıma son veriyorum sağlıcakla