Resulün vârisi Haydi durma yalvar ulu Hâlıka! Rahmeti böylece çoktur Onun mahluka Geceyi gündüzü yaratan Odur, Yumurtadan civcivi çıkartan Odur İnsanı topraktan sudan yarattı, Kalbleri kendine bir ayna yaptı Hakka hâlis iman etse bir kişi, Onun her emrine uygunsa işi Bunun kalb aynası parlar böylece, Kavuşur ledünni ilme çaktırmadan Onu gören cümbür cemaat cahil sanırdı, Kalbini bilmeyen mahrum kalırdı Hamd olsun ancak etti bana övgü, Köleye acıdı eyledi irşat Tanıttı onu bana, şükür Allah’a, Kavuştum vârisi Resulullaha Bu ihsanı görence serverimden, Sevincimden kalktım hemen yerimden Reva mı efendim ayakta dura? Kölesi küstahlık edip otura? El bağlayıp huzurunda durayım, Ne emrederse onu derhal yapayım Cihanda bulunmaz böyle bir lezzet, Bir veliyle nasip olmuşsa ülfet Ayna olup bakar daima yüzümüze, Marifetullah’tan bahseder bize O Resule âşık nasıl koşmaz fakat? Muhabbet denizi nasıl coşmaz oysa?