iltasyazilim
FD Üye
Trigonometri Cetveli Tarihi nedir
Trigonometrinin Tarihi
Trigonometri Cetveli, 0 ile 90 dereceler arasındaki açıların 'sin', 'cos', 'tan' değerlerini gösterir Cetveldeki bu sayısal veriler Matematik, Fizik, Geometri gibi bir çok bilim dalında kullanılmaktadır
Trigonometri tarihçesi
Matematiğin doğrudan doğruya astronomiden çıkmış bir kolu olan trigonometrinin bir takım ögeleri, daha Babilliler ve Mısırlılar döneminde biliniyor, eski Yunanlılar Menelaosun Küresel geometrisi aracılığıyla, bir daire içine çizilebilen dörtgenden yola çıkarak daire yaylarının kirişlerinin değerlerini veren çizgiler oluşturuyorlardı daha sonra Araplar, yay kirişlerinin yerine sinüsleri koyup; tanjant, kotanjant, sekant, kosekant kavramlarını geliştirdiler
Batıda Nasirettin Tusiden büyük ölçüde yararlanan Regiomontanusun Üçgen Üzerine adlı eseriyle hakiki trigonometri doğmuş oldu François Viète ve Simon Stevin, hesaplarda ondalık sayılardan yararlandılar John Napier logaritmayı işe kattı Isaac Newton ve öğrencileri trigonometri fonksiyonlarının ve logaritmalarının hesabına bütün serileri uyguladılar sonra da Leonhard Euler, birim olarak trigonometrik cetvelin yarıçapını alarak, modern trigonometrinin temellerini attı
Düzlemsel trigonometri fiilen her tür düzlemsel üçgen için geçerli olmakla birlikte, bağıntılar çoğunlukla düşey üçgenlerde tanımlanır Açılarından biri (x) 0° ile 90° aralarında olan bir tepede olan üçgenin (düzlemsel bir üçgende iç açıların toplamı 180° olduğu için) öteki açısı 90x'e eşittir Böyle bir üçgende düşey açının karşısındaki kenar |OD| hipotenüs, O 'nun karşısındaki kenar |CD| karşı kenar, |OC| 'ya komşu olan kenar ise komşu kenar olarak adlandırılır Bu kenarlar birbirlerine ikişer ikişer altı farklı biçimde oranlanabilir, böylece A açısının trigonometrik fonksiyonları tanımlanmış olur *
Trigonometrinin Tarihi
Trigonometri Cetveli, 0 ile 90 dereceler arasındaki açıların 'sin', 'cos', 'tan' değerlerini gösterir Cetveldeki bu sayısal veriler Matematik, Fizik, Geometri gibi bir çok bilim dalında kullanılmaktadır
Trigonometri tarihçesi
Matematiğin doğrudan doğruya astronomiden çıkmış bir kolu olan trigonometrinin bir takım ögeleri, daha Babilliler ve Mısırlılar döneminde biliniyor, eski Yunanlılar Menelaosun Küresel geometrisi aracılığıyla, bir daire içine çizilebilen dörtgenden yola çıkarak daire yaylarının kirişlerinin değerlerini veren çizgiler oluşturuyorlardı daha sonra Araplar, yay kirişlerinin yerine sinüsleri koyup; tanjant, kotanjant, sekant, kosekant kavramlarını geliştirdiler
Batıda Nasirettin Tusiden büyük ölçüde yararlanan Regiomontanusun Üçgen Üzerine adlı eseriyle hakiki trigonometri doğmuş oldu François Viète ve Simon Stevin, hesaplarda ondalık sayılardan yararlandılar John Napier logaritmayı işe kattı Isaac Newton ve öğrencileri trigonometri fonksiyonlarının ve logaritmalarının hesabına bütün serileri uyguladılar sonra da Leonhard Euler, birim olarak trigonometrik cetvelin yarıçapını alarak, modern trigonometrinin temellerini attı
Düzlemsel trigonometri fiilen her tür düzlemsel üçgen için geçerli olmakla birlikte, bağıntılar çoğunlukla düşey üçgenlerde tanımlanır Açılarından biri (x) 0° ile 90° aralarında olan bir tepede olan üçgenin (düzlemsel bir üçgende iç açıların toplamı 180° olduğu için) öteki açısı 90x'e eşittir Böyle bir üçgende düşey açının karşısındaki kenar |OD| hipotenüs, O 'nun karşısındaki kenar |CD| karşı kenar, |OC| 'ya komşu olan kenar ise komşu kenar olarak adlandırılır Bu kenarlar birbirlerine ikişer ikişer altı farklı biçimde oranlanabilir, böylece A açısının trigonometrik fonksiyonları tanımlanmış olur *